102 Yıllık Tarih Kitabım

102 Yıllık Tarih Kitabım

Her kare taşında ayrı bir hatıra bırakan,
sayısız yolculuklara şahit,
İstanbul’a uğrayan her insanın fotoğrafına arkadaşlık etmiş,
merdivenlerinden çıkarken gülümseyen
ve 102 yıldır hiç durmadan dönen akrep yelkovan
El sallardı Kadıköy rıhtımına giden vapurlara

Haydarpaşa, deniz feneri ve martılar
her sabah anlaşıp, meşk ederlerdi denizde,
şimdi yalnız kaldı…
Artık sadece deniz feneri ve martılar
O ise sessizliğe büründü.

Sindiremedi… en büyük darbesini yemişti tarihten
yılların verdiği hırçınlık,
102 yıllık duruşu,
Yalnızca bir kıvılcımla yok olup gitmişti

Üzgün ve çaresiz kaldı, yitirdiği parçalarıyla
savaştan dönen bir ordu gibi, bitkin ve yorgun artık
gülümseyemiyor geçen giden gemilere
kimbilir belki üşüyordur çatısından ciğerlerine dolan soğukla…

Ali Yıldırım
01 Aralık 2010

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir